vrijdag 3 november 2017

Spiel 2017: De middelmatige spellen (Dagmar)

In mijn kast staan een kleine 500 spellen. Ik heb dus eigenlijk al meer spellen dan ik redelijkerwijs nodig heb. Omdat ik al zo veel leuke spellen heb, probeer ik kritisch te zijn over welke spellen ik koop. Spellen die best aardig zijn zou ik toen ik nieuw in deze hobby was vast gekocht hebben, inmiddels weet ik me te beheersen. Waarom zou ik per slot van rekening een spel kopen dat best aardig is, als ik nog stapels spellen in mijn kast heb staan die ik geweldig vind, maar die veel te weinig op tafel komen. In dit rijtje spellen ga ik daarom in op de spellen die ik met plezier een keer heb gespeeld, maar waar ik geen traan om laat als dit ook meteen de laatste keer was dat ik ze speelde.

Viral

Over Viral had ik voor de beurs al wat positieve buzz opgepikt. Toen ik op vrijdag in mijn eentje op de beurs rondliep kwam ik voorbij de stand van de uitgever van Viral. Er kwam net een tafeltje vrij en dus ging ik meteen zitten. Al snel schoof er nog een stel en later nog een solo-bezoeker aan waardoor we uiteindelijk met vier mensen speelden. Het spel verloopt in een aantal rondes en we hebben er twee van gespeeld. Eigenlijk duurt het spel langer, maar na twee rondes heb je wel een beetje een beeld van het spel. Ik vind het heel goed dat uitgevers de spelduur van spellen bekorten (als de spellen zich daarvoor lenen) omdat op die manier meer mensen de kans krijgen om een spel te spelen.

Viral is een meerderhedenspel dat zich afspeelt in een menselijk lichaam. De spelers vertegenwoordigen allemaal een vervelend virus dat probeert de macht over de verschillende organen over te nemen. Tijdens het spel speel je actiekaarten uit waarmee je jouw virus vermenigvuldigd en door het lichaam laat reizen (via de bloedsomloop) of waarmee je concurrerende virussen uitschakelt. Als er genoeg virussen in een orgaan terecht zijn gekomen, dan wordt er een puntentelling getriggerd en ook aan het eind van iedere ronde worden er punten vergeven.

Het thema en de uitvoering van Viral spraken me erg aan, maar voor de rest was het een redelijk standaard meerderheden spel waarbij je probeert het beperkte aantal virus-fiches dat je hebt zo snel mogelijk allemaal op het bord te krijgen om ze vervolgens zo efficiënt mogelijk te verdelen zodat je zo veel mogelijk punten scoort.

Harvest Dice

Ik heb een zwak voor dobbelspelletjes en een zwak voor spellen waarin je je handen uit de mouwen mag steken als boer. Dit dobbelspelletje waarin je tomaten, wortels en sla verbouwd trok dan ook mijn aandacht. Gelukkig was er nog een plekje vrij en konden Anton en ik aanschuiven.

Beide spelers krijgen in dit spel een velletje voor zich te liggen met daarop een veld van 3 bij 6 vakjes aangevuld met een hoekje waar een varken staat afgebeeld. De spelers gooien om de beurt met zes dobbelstenen (twee rode, twee groene en twee oranje). De startspeler kiest vervolgens een van deze dobbelstenen en tekent op een vakje met hetzelfde nummer de bijbehorende groente (dus als je bijvoorbeeld een rode 2 kiest, dan teken je een tomaat in de tweede kolom van je briefje). Je moet er alleen op letten dat je de groentes van een soort altijd moet tekenen naast een eerder van deze soort geplaatst exemplaar. Als je geen vakje kan claimen, dan mag je in plaats daarvan vakjes wegstrepen bij het varken (je geeft de groenten die je niet kwijt kan aan het varken). Na de startspeler kiest de andere speler een dobbelsteen en dit gaat zo door tot er nog maar één dobbelsteen over is. Van deze dobbelsteen in de kleur belangrijk. Je houdt op een apart hoekje van het briefje bij hoe vaak elke kleur dobbelsteen is overgebleven. Op deze manier bepaal je hoeveel punten een groente aan het eind van het spel waard is. Zodra een speler zijn hele groenten-veldje vol heeft is het spel afgelopen en worden de punten per groentesoort berekend en krijg je nog extra punten voor hoe vet je je varken hebt gemest. Wie de meeste punten heeft wint.

Ik vond dit best een aardig dobbelspelletje en heb het met plezier gespeeld. Ik vond het erg grappig dat je zelf de groenten moet gaan tekenen op het briefje. Tegelijkertijd gingen Anton en ik eigenlijk grotendeels heel gelijk op en vrees ik dat dat in dit spelletje vaak het geval zal zijn. Het is dus best een aardig spelletje, maar het haalt het niet bij Keer op Keer en dus heb ik het niet mee naar huis genomen.

Zooloretto Duell

Niek en ik spelen regelmatig samen een spelletje. Ik houd mijn ogen dan ook altijd open voor leuke, nieuwe tweepersoonsspellen. Ik vind Coloretto en de daarvan afgeleide spellen (Zooloretto en Aquaretto) allemaal erg goede spellen. De kans om het nieuwe tweepersoonsspel in deze serie te proberen liet ik dan ook niet aan mijn neus voorbij gaan.

De kern van dit spelletje is ook weer dat je in je beurt moet kiezen tussen een fiche trekken en aanleggen bij een vrachtwagen of dat je een vrachtwagen met de daarop liggende fiches pakt. Op de fiches staan natuurlijk dierentuindieren, maar daarnaast ook horeca-punten. Er zijn drie vrachtwagen met een verschillende laadcapaciteit (1, 2 of 3 vakjes). Tussen de beide spelers in ligt een soort bordje waarop aangegeven staat welke beesten er zijn op welk moment ze gewaardeerd worden. De spelers verzamelen de beesten en op het moment dat er genoeg in het spel zijn, krijgt de speler die de meeste dieren van de betreffende soort heeft verzameld het bijbehorende aantal punten. Op de dierenfiches staan ook nog drie verschillende symbolen die voor- en nadelen opleveren. Als je bijvoorbeeld drie driftige beesten in een hok zet, dan gaat dat niet goed. Maar als je juist twee beesten die het erg gezellig hebben met elkaar bij elkaar zet, dan krijg je soms een baby.

Ik vond de tweepersoonsversie van Zooloretto heel goed werken. Het is de makers gelukt om de essentie van het bordspel in een handzaam tweepersoons spelletje te stoppen. Tegelijkertijd is dat ook een beetje het manco. De spellen zijn in de kern zo hetzelfde dat ik niet de behoefte voelde om dit spel aan te schaffen, ondanks het zeer vriendelijke prijsje (10 euro).

Reworld

Eggert Spiele introduceerde dit jaar twee grote nieuwe spellen. Eggert Spiele heeft echter maar een kleine stand op Spiel. Wij wilden eigenlijk heel graag Heaven & Ale proberen en dus hebben Anton en ik twee ochtenden geprobeerd om meteen na opening naar de stand van Eggert te gaan in de hoop een plekje bij dit spel te veroveren. Ondanks dat we toch best vooraan in de mensenmassa stonden, visten we beide keren achter het net. Maar we konden wel aanschuiven bij Reworld en dus hebben we dat maar gedaan.

In Reworld koloniseer je in twee fasen een planeet. In de eerste fase van het spel verzamel je alle benodigdheden die je nodig hebt voor het koloniseren. Zo moet je spullen voor steden meenemen, landingsvoertuigen die speciale gebouwen kunnen bezorgen, schilden om je planeet te beschermen en zo nog wat andere nuttige dingen. De twist is alleen dat de galactische vrachtwagen waar je al deze dingen in gaan, in de tweede fase achterstevoren wordt uitgeladen. Je moet dus eigenlijk als eerste pakken wat je als laatste nodig hebt. En dat is best lastig als je dit spel voor het eerst doet omdat je je dan voor moet stellen hoe de tweede fase met daarin de waardering verloopt om te bepalen wat je in de eerste fase daarom moet doen. Doordat dit zo lastig is, verliep de eerste fase bij ons best stroef. We besloten daarom ook om de eerste fase wat in te korten. Tijdens de tweede fase werd ons langzaamaan duidelijk hoe alles in elkaar grijpt.



Ik vond Reworld op zich best een leuk spel en zou het graag nog eens doen. Maar ik vind het wel een heel groot nadeel dat je dit spel eigenlijk de eerste keer dat je het doet nooit goed kan spelen omdat de puzzelstukjes pas op hun plaats vallen nadat je het spel hebt uitgespeeld. Dit was voor mij reden genoeg om te besluiten dit spel niet te willen kopen. Het is soms al lastig genoeg om medespelers te vinden die een spel één keer willen doen, de drempel om een spel op tafel te krijgen als het eigenlijk pas echt tot zijn recht komt als je het met mensen doet die het spel al tenminste een keer gedaan hebben is wel heel hoog. 

Geen opmerkingen: